عضو پیوسته انجمن علمی مدیریت منابع آب ایران معتقد است: مردم باید این موضوع را بپذیرند که مدیریت آب خط و مرز سیاسی نمیشناسد و ایران علاوه بر بحران آب از عدم حضور متخصصان علوم اجتماعی برای حل تعارضات اجتماعی در مباحث انتقال آب رنج میبرد.به گزارش سلامت نیوز به نقل از خبرآنلاین، آب را مایه حیات و آبادانی میدانند. مایعی که همان طور که لب تشنه آدمی را پاسخ میگوید، نبودش میتواند نزاع و درگیری را برای بدست آوردنش شدت ببخشد. نزاعی که امروز بخشی از استانهای ایران را درگیر خود کرده است. البته ایران تنها کشوری نیست که چنین بحرانی را پشت سر میگذارد. براساس گزارش سازمان ملل در آیندهای نزدیک ۳۱ کشور جهان با کمبود آب مواجه خواهند شد که نام ایران به عنوان یکی از بزرگترین کشورهای درگیر بحران آب یاد میشود. براساس این گزارش انتظار میرود تا سال ۲۰۲۵ بیش از دو سوم جمعیت جهان در شرایط کمبود جدی آب قرار بگیرند و یک سوم بقیه در شرایط کمیابی آب زندگی کنند. ۵۰ سال دیگر عربستان کاملاً از آب تهی خواهد شد. بحران آب هم اکنون چین، آفریقا، هند، تایلند، مکزیک، مصر و ایران را در نوردیده و این کشورها را با

وزیر جهاد کشاورزی آبانماه سال جاری در دستورالعملی 10 مادهای توقف بهرهبرداری تجاری از جنگلهای شمال را به سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری کشور بهعنوان متولی حفاظت از جنگلهای شمال، ابلاغ کرد. طرحهای مدیریتی این اکوسیستم طبیعی که «طرح جنگلداری» نامیده میشود، تاکنون توسط بخش خصوصی اجرا میشد و اعتبارات اجرای این طرح هم از محل فروش چوب درختان تأمین میشد. با ابلاغیه وزیر از این پس قرار است طرحهای قبلی تمدید نشود و به جای آن قراردادهای جدید، با رویکرد حفاظتی بین مجریان ذیصلاح و دولت رد و بدل شود. به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه صبح نو، طرح واتاشان جزء نخستین طرحهایی بود که مدت قرارداد آن به اتمام رسید و آمادگی نداشتن سازمان جنگلها برای عقد قرارداد جدید، سبب شد در مدیریت این جنگل اختلال ایجاد شود. در حال حاضر واتاشان به محلی برای جولان قاچاقچیان چوب تبدیل شدهاست. قرقبانان طرح واتاشان که 16 نفر هستند، تمام تلاش خود را برای تداوم حضور در جنگل انجام دادهاند اما به گفته مسوولان شهرستان نور، موانع حقوقی و قانونی، امکان بهکارگیری مجدد این افراد را از متولیان دولتی سلب کرد

ایران حدود 270 تالاب دارد که حدود 80 مورد از آنها آنچنان بزرگ هستند که در زمره تالاب های بین المللی قرار میگیرند. همچنین بر اساس بررسی رسمی مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی از وضعیت تالاب های ایران31 تالاب مساحت خود را کم کم از دست داده اند و منشا گرد و غبار شده اند. همچنین 75 درصد از تالابهای ایران در معرض خشک شدن قرار دارند. به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه ابتکار، دلیل خشک شدن این تالابها را میتوان کمبود بارندگی، کاهش آب ورودی به تالابها از منابع آب سطحی و زیر زمینی، اجرای طرحهای توسعهای و زیربنایی بزرگ مثل راهسازی، پتروشیمی ، پالایشگاه و.. در محدودههای اثر گذار تالابها، شکار و صید غیر مجاز و بی رویه و برداشت علوفه و سایر محصولات تالابی، بیش از حد توان تجدید پذیری تالاب دانست. ایران از جمله کشورهایی است که دارای اقلیمی گرم و خشک است و تنها در شمال وجنوب دارای منابع آبی است و در مقایسه با دیگر کشورها پوشش گیاهی کمتری دارد. روز به روز بارندگی در ایران کمتر و کمتر میشود و هر روز ما را با بحران آب پیش رو مواجه میکند. تنها بارندگی دلیل بر خشکی رود خانه ها وتالاب ها ن

*اسماعیل کهرم: سلامت نیوز به نقل از روزنامه آرمان: دستورالعمل جاودانه در زمینه گردشگری محیطزیست این است که وقتی توریستی وارد طبیعت شد هیچ اثری را از خود به جای نگذارد، حتی جای پا هم نباید باشد، چرا که باعث فراری شدن حیوانات میشود، یعنی وقتی درنایی لب دریاچه مینشیند و جای پا را میبیند، جیغ زده و فرار میکند، چون فکر میکند که موجود دو پا آنجا بوده است. بنابراین دستورالعمل طلایی این است که وارد طبیعت شویم، از آن لذت ببریم و بدون ضربه به آن ترکش کنیم. بنده با ذکر چند مثال رابطه صنعت گردشگری و محیطزیست را بیان میکنم. با یک توریست آلمانی به دریاچه گهر رفتم. او سیگارش را روشن کرد و بعد یک زیر سیگار در بسته از کیفش درآورد و خاکستر سیگار را در آن ریخت تا اینکه به سطل زباله ای رسیدیم و زیر سیگاری را در سطل زباله انداخت. ببینید تا چه حد یک فرد میتواند هوشیارانه در حفظ محیطزیست فعال باشد. همچنین بنده با یک عده توریست انگلیسی در ایران بودم. وقتی غذا خوردیم آنها گودالی کنده و پوست خیار، گوجه و بازمانده نیمرو را در آن دفن کردند. به آنها گفتم که طبیعت از پس این مواد بر میآید، اما آنها د

فرمانده یگان حفاظت محیط زیست استان گیلان گفت: برای پیشگیری از ادامه تصرف ها در حاشیه تالاب انزلی نیازمند همکاری سایر ارگانها نظیر جهاد کشاورزی، منابع طبیعی و اداره بندر هستیم.به گزارش سلامت نیوز، روزنامه سبزینه نوشت: کوهخواری و دریاخواری هنوز در فرهنگ واژگان محیط زیست جا نیفتادهاند که مفهوم دیگری تحت عنوان «تالابخواری» هم به آن اضافه شده است. ارزش بالای اقتصادی که این زمینهای تالابی جهت کشت و کار و درختکاری دارند در کنار جاذبه آنها برای فعالیتهای گردشگری موجب شده است این روزها انزلی علاوهبر سنبل آبی و آلودگی با مشکل دیگری نیز دست به گریبان باشد و آن برداشت تدریجی بخشهایی از این تالاب برای فعالیتهای ذکر شده است. ساسان اکبریپور، فرمانده یگان حفاظت محیط زیست استان گیلان، در این زمینه به «سبزینه»، گفت: با توجه به پسروی آب و خشکی مناطق حاشیه تالاب انزلی، افراد سودجو و فرصتطلب با کمک افراد بومی و محلی به بهرهگیری از زمینهای تالابی برای انتفاع شخصی اقدام کردهاند. این افراد ابتدا درخت دست کاشت نظیر صنوبر را کاشته و در ادامه اقدام به نصب چپر برای ایجاد محدودههای خصوصی میکنن

خداکرم جلالی رئیس سازمان امور جنگل ها، مراتع و امورآبخیزداری و معاون وزیر جهاد کشاورزی با اشاره به ممنوعیت صدور هر گونه خاک کشاورزی اظهار داشت: صادرات خاک کشاورزی، جنگلی و مرتعی ممنوع است وتا کنون از سوی وزارت جهاد کشاورزی هیچ گونه مجوزی در این زمینه صادر نشده است. وی با اشاره به پدیده قاچاق خاک کشاورزی گفت: مرزبانی باید مراقبت های لازم در جهت جلوگیری از قاچاق خاک را به عمل آورد چرا که توسعه این امر می تواند خسارت سنگینی به عرصه های طبیعی و مراتع وارد نماید. معاون وزیر جهاد کشاورزی در پاسخ به این سوال که سازمان جنگل ها با خروج غیر قانونی خاک از کشور توسط افراد مواجه شده، بیان کرد: جلوگیری از قاچاق و هر گونه برداشت خاک از عرصه های جنگلی از سوی یگان حفاظتی در دستور کار سازمان جنگل ها قرار گرفته است و تا کنون از سوی یگان های حفاظتی در این زمینه گزارشی ارائه نشده و این درحالی است که به دنبال این جرم مشهود، ماموران با خاطیان امر برخورد جدی خواهند کرد. این مقام مسئول با اشاره به اینکه مراتع و اراضی کشاورزی نباید دچار دست خوردگی شود، گفت: مقابله با برداشت خاک در حوزه وظایف جهاد کشاورزی

استاد امپریال کالج لندن گفت: تثبیت نظام مدیریتی حاکم بر دریاچه ارومیه زمان زیادی میبرد. این مشکل نسخه ساده ندارد و با طرحهای ضربتی و گازانبری بیشتر در گل فرو میرویم.به گزارش سلامت نیوز به نقل از مهر، کاوه مدنی در میزگرد دریاچه ارومیه که در خبرگزاری خبرآنلاین برگزار می شد گفت: احیای دریاچه ارومیه مسیر سختی است که ستاد احیای دریاچه می گوید ۱۰ ساله طی می شود اما من فکر می کنم ۱۰ سال هم برای احیا و تثبیت کافی نیست زیرا بجز تثبیت آب دریاچه، تثبیت نظام مدیریتی حاکم بر آن نیز ضروری است که خیلی دشوارتر است و زمان بیشتری می برد. من همیشه درباره موانع ساختاری احیای دریاچه ارومیه صحبت کرده ام که باعث می شوند ستاد احیا هم در خیلی مسائل نتواند کاری بکند.وی افزود: در مسئله دریاچه ارومیه هم مثل خیلی از مسائل دیگر همچون آلودگی هوا، مشکل زاینده رود و ... مسائل ساختاری داریم و جایی که ما کم کاری کرده ایم همین است که بنیاد های مدیریتی را چطور و چگونه باید تغییر دهیم. دریاچه میدان آزمایش ما است و نمونه ای است از آنچه در کل کشور اتفاق می افتد اما آنقدر بزرگ است که در چشم همه است. موانع عمده ساختاری

*اسماعیل کهرم: این روزها زمزمه هایی مبنی بر متوقف شدن طرح تنفس جنگل ها شنیده می شود اما مساله اینجاست که باید پرسید مگر طرح تنفس جنگل ها شروع شده است که بخواهد متوقف شود!هنوز در شمال کشور و در جاده ها که منتهی به بابل و در خیابان های فرعی آن شاهد پیاده کردن صدها کامیون چوب هستیم. سازمان جنگل ها معتقد است برداشت چوب از درختان جنگل پایدار است. البته درست می گوید، استراتژی جمهوری اسلامی ایران هم در همان 20 سال پیش که در ارتباط با برداشت از درختان جنگل تدوین شد، همین بود. در آن زمان مقرر شد حد برداشت پایدار از درختان جنگل؛ 3 میلیون و 200 هزار مترمکعب باشد و امروز شاهد هستیم دقیقا دو برابر آن یعنی 6 میلیون و 400 هزار متر مکعب مصرف داریم. درواقع برای اینکه این مصرف را به تعادل برسانیم، طرح تنفس جنگل ها توسط سازمان جنگلها تعیین شده است. این سازمان اعلام کرد ما ده سال برداشت نمیکنیم. این مساله باعث خوشحالی بسیاری از مردم این جامعه که دغدغه محیط زیست دارند شد. در نهایت مقرر شد چوب از خارج بیاوریم. در شرایط فعلی اتفاق دیگری افتاد و مطابق آن عمل نشد. در شرایط کنونی 12 میلیون هکتار بیشتر جنگل

در قوانین تعیین کاربریها و نحوه حفاظت، باید یک بازنگری اساسی صورت بگیرد با توجه به ابلاغ مصوبه طرح توقف بهرهبرداری از جنگلهای شمال، سازمانهای مطبوع نیز باید در همین راستا حرکت کنند همه چیز از تابستان امسال شروع شد و صدای اره موتوریهایی که داشتند توسکاها را در منطقه “خالصجات” سرمی بریدند.به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه قانون، اندک جنگلهای هیرکانی شمال ایران هر روز قربانی زیاده خواهی و منفعت طلبی عدهای میشوند. این بار جنگلخواری و زمین خواری دولتی در بخشی از جنگلهای مازندران اتفاق افتاده و ذخیرهگاه دستکاشت توسکا را مورد هدف قرار داده است؛ ذخیره گاهی که در دهههای گذشته با بودجه ملی توسط سامان جنگلها و مراتع و آبخیزداری پدید آمده و تا امروز از محل اعتبار عمومی و زحمت جنگلبانان حفاظت شده است، می رود تا برای همیشه از پهنه جنگلهای شمال حذف شود. همین میشود که در دهه اخیر، هر سال چند بار سیل میآید و همه هستی و نیستی ساکنان استان های شمالی را با خود میبرد و خسارتهای میلیاردی بر جا میگذارد. به طور قطع فریاد هشدارهای مقام معظم رهبری نیز از رخداد چنین فجایعی ناشی می شو

مدیر کمپین های «من دریاچه ارومیه هستم» و «صدای آب»، گفت: ابهامات بحران آب باید روشن شود.به گزارش سلامت نیوز به نقل از مهر، رضا کیانیان هنرمند و بازیگر سینما در میزگرد دریاچه ارومیه، اظهارداشت: فعالیت من در حوزه محیط زیست تخصصی نیست. من نمی فهمم دریاچه را چطور باید احیا کرد یا چطور شد که رودها و دریاچه های ایران خشک شد. آب های زیرزمینی نابود می شود و تالابها از دست می رود اما من در عین بازیگری، طبیعت گر و عکاس طبیعت هم بوده ام. از نوجوانی دریاچه ارومیه را دوست داشته ام و متاسفانه شاهد خشک شدنش بوده ام و زمانی هم که اولین بار با همسر و پسرم خشک شدن زاینده رود را از نزدیک دیدیم، گریه کردیم.وی افزود: حتما بچه های ارومیه، بختگانی ها، بلوچ ها و دیگران حرف هایی دارند اما به صورت مطالبه مطرح نمی کنند. کار من این بود که مسئله خشکسالی ایران را به مطالبه تبدیل کنم. بزرگترین اینها دریاچه ارومیه بود که جهانی تر و شناخته شده تر هم بود. در همین راستا کمپین جمع آوری یک میلیون امضا برای دریاچه ارومیه راه انداختم که خوشبختانه به یک میلیون میلیون و ۷۰۰ هزار امضا رسید.کیانیان ادامه داد: وقتی این را ت